Η εικόνα των δρόμων της Αλεξάνδρειας το 2026 δεν θυμίζει ευρωπαϊκή πόλη, ούτε καν μια πόλη που διεκδικεί στοιχειώδη ποιότητα ζωής.
Θυμίζει περισσότερο πεδίο δοκιμών αντοχής για αναρτήσεις αυτοκινήτων και νεύρα οδηγών. Οι πολίτες δηλώνουν καθημερινά την αγανάκτησή τους, καθώς πολλοί έχουν βρεθεί ουκ ολίγες φορές στο συνεργείο, πληρώνοντας από την τσέπη τους ζημιές που δεν προκάλεσαν οι ίδιοι.
Άλλοι, πιο αποφασισμένοι, καταφεύγουν πλέον στη νομική οδό για να διεκδικήσουν αποζημίωση, αφού η κατάσταση έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής.
Κυριότερη αιτία, όπως επισημαίνουν οι κάτοικοι, είναι τα έργα των εταιριών που εκτελούνται χωρίς επαρκή επίβλεψη και χωρίς καμία διάθεση αποκατάστασης.
Την ίδια στιγμή, η δημοτική αρχή δείχνει αδυναμία – ή απροθυμία – να επιβάλει κανόνες, όπως συμβαίνει σε άλλους δήμους της χώρας, όπου δεν δίστασαν να σταματήσουν έργα λόγω κακοτεχνιών και να επιβάλουν πρόστιμα.
Εδώ, αντίθετα, φαίνεται πως απέχουμε πολύ από τέτοιες πρακτικές, περιοριζόμενοι στο γνωστό «μπάλωμα» με λίγη πίσσα, που κρατά μέχρι την επόμενη βροχή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί επώνυμη καταγγελία της Παρασκευής 17 Απριλίου: δημότης ανέφερε ότι συνεργείο του Δήμου έκλεισε με πίσσα μία τρύπα στον δρόμο, αλλά λίγα μέτρα πιο κάτω άφησε άλλη, εξίσου επικίνδυνη, ανοιχτή.
Στην εύλογη ερώτηση «γιατί επιλεκτικό κλείσιμο;», η απάντηση που έλαβε ήταν πως… «δεν φτάνει η πίσσα για όλες τις λακκούβες».
Όλα αυτά συμβαίνουν το 2026. Κι ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί η Αλεξάνδρεια κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις στην αξιολόγηση των δήμων. Ίσως γιατί, όσο οι δρόμοι μας μένουν γεμάτοι τρύπες, άλλο τόσο μένουν και οι ευθύνες ακάλυπτες.
