Εδώ στο καφενείο που λέτε, έχουμε μάθει να ξεχωρίζουμε το «έτυχε» από το «κάτι παίζει». Και η ιστορία με το κατάστημα της Δημοτικής Αγοράς, όσο κι αν ο Δήμος προσπαθεί να τη σερβίρει σαν απλή διοικητική πράξη, έχει αφήσει περισσότερα ερωτηματικά κι από το δελτίο του καιρού τον Απρίλη.
Όπως λέμε εμείς οι καφενόβιοι, «άναψε το λάδι στο τηγάνι πριν μπει το αυγό». Μια απόφαση που στα χαρτιά έμοιαζε απλή, έβγαλε στην επιφάνεια μια κόντρα που σιγοβράζει χρόνια, σαν φασολάδα στη χύτρα.
Το συμβόλαιο της επαγγελματία έληξε κανονικά τον Μάιο του 2025. Ως εδώ, όλα νόμιμα και καθαρά. Μόλις όμως έληξε, ο Δήμος δεν έχασε ούτε λεπτό. Ούτε «καλημέρα», ούτε «να το συζητήσουμε», ούτε «να δούμε τι γίνεται». Κατευθείαν: «Παραδώστε το κατάστημα, το θέλουμε για ίδια χρήση».
Σαν να λες στον άλλον «σήκω από την καρέκλα, θέλω να κάτσω εγώ» πριν προλάβει να πιει γουλιά από τον καφέ του. Και να πεις ότι είναι η μόνη περίπτωση; Όχι βέβαια.
Την ίδια δικαιολογία – «ίδια χρήση» – τη βλέπουμε να εμφανίζεται και σε άλλον επαγγελματία της Αγοράς.
Εκεί πλέον δεν μιλάμε για σύμπτωση. Μιλάμε για… συνταγή. Και όταν ο Δήμος χρησιμοποιεί την ίδια συνταγή σε δύο διαφορετικά μαγαζιά, ο κόσμος αρχίζει να σκέφτεται ότι ίσως το μενού έχει αλλάξει χωρίς να μας το πουν.
Ο Δήμος επιμένει ότι όλα γίνονται «νόμιμα και σωστά». Ε, έτσι λέει πάντα ο Δήμος. Αν ρωτήσεις και τον γάτο του καφενείου, θα σου πει ότι κι αυτός «νόμιμα» τρώει τα ψάρια από τον πάγκο.
Η επαγγελματίας, βέβαια, δεν είναι καμιά χθεσινή. Έχει γράψει χιλιόμετρα στη Δημοτική Αγορά, ξέρει κάθε γωνιά, κάθε πελάτη, κάθε ιστορία. Δεν θα δεχτεί εύκολα να φύγει, και δικαίως.
Γιατί όταν βλέπεις τον Δήμο να ζητάει έξωση με τέτοια βιασύνη, ενώ πριν λίγο καιρό δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, λες μέσα σου: «Μπα… κάτι άλλο συμβαίνει εδώ».
Ο Δήμος από την άλλη βλέπει παντού εχθρούς. Όποιος διαφωνεί, «εμποδίζει το έργο». Όποιος αντιδρά, «είναι απέναντι». Κι έτσι, αντί να λύνονται τα θέματα, ανοίγουν νέα μέτωπα.
Γιατί όταν παίζεις με επαγγελματίες που έχουν χτίσει τη ζωή τους σε έναν χώρο, δεν παίζεις με τετραγωνικά. Παίζεις με ανθρώπους.
Αυτά από μένα τον Μπάρμπα‑Μήτσο. Και να θυμάστε: στο καφενείο μπορεί να έχουμε φασαρία, αλλά τουλάχιστον δεν αλλάζουμε λόγο κάθε φορά που αλλάζει ο άνεμος.
Ο Μπάρμπα‑Μήτσος ο Καφενόβιος
«Εδώ γράφουμε αυτά που λέει ο κόσμος — όχι αυτά που θέλουν να ακούμε.»
