Ρε φίλε… να σου πω τι είδα και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι αλλά ταυτόχρονα είπα «μπράβο ρε μάγκες, έτσι σας θέλω».
Περπατάω στη γειτονιά στην Αλεξάνδρεια και πέφτω πάνω σε μια ταμπέλα. Όχι του Δήμου, όχι καμιά ανακοίνωση με σφραγίδες και υπογραφές. Μια ταμπέλα που έστησαν οι ίδιοι οι γείτονες.
Και τι γράφει; «Όταν οι κάδοι είναι γεμάτοι, κρατάμε τα σκουπίδια στο μπαλκόνι μας. Για τα ογκώδη, επικοινωνούμε με τον Δήμο. – Οι Καλοί Γείτονες».
Και λέω από μέσα μου: «Να το! Αυτό είναι! Έτσι δουλεύει μια γειτονιά που έχει τσίπα». Γιατί αυτοί εκεί δεν κάθισαν να περιμένουν πότε θα φιλοτιμηθεί το απορριμματοφόρο να περάσει. Ούτε έκαναν το κλασικό ελληνικό: «ε, δεν είναι δική μου δουλειά».
Όχι. Είπαν «αν θέλουμε καθαριότητα, θα την κάνουμε εμείς». Και το έκαναν. Και ξέρεις τι; Αυτοί οι άνθρωποι έχουν καταλάβει κάτι που οι περισσότεροι κάνουν πως δεν βλέπουν: η γειτονιά σου είναι προέκταση του σπιτιού σου. Αν την αφήσεις να βρωμίσει, βρωμάς κι εσύ μαζί.
Δεν χρειάζεται ούτε δήμαρχος ούτε αντιδήμαρχος ούτε επιτροπή καθαριότητας. Θέλει μυαλό, φιλότιμο και λίγο νεύρο. Αν όλες οι γειτονιές έκαναν το ίδιο, η Αλεξάνδρεια θα ’ταν παράδειγμα για όλη τη χώρα.
Θα έρχονταν από άλλους δήμους να δουν πώς το κάνουν οι «Καλοί Γείτονες». Αλλά πού… Εδώ ο καθένας κοιτάει πώς θα ρίξει την ευθύνη στον άλλον.
Ο Δήμος; Άσε… Εκεί έχουν άλλες προτεραιότητες. Να βγάλουν καμιά φωτογραφία, να κάνουν καμιά δήλωση, να πουν ότι φταίει ο εργολάβος, ο καιρός, ο ανάδρομος Ερμής. Όλοι φταίνε εκτός από αυτούς.
Και να σου πω και το άλλο; Αυτή η γειτονιά θα ’πρεπε να γίνει σημαία. Να την προβάλλει ο Δήμος, να τη δείχνει ως παράδειγμα. Να πει: «Να, έτσι θέλουμε να λειτουργεί η πόλη». Αλλά πού…
Το πρόβατο που μπαίνει δεκατρία χρόνια στο ίδιο μαντρί δεν λοξοδρομεί. Το πολύ πολύ να αλλάξει πλευρό. Εγώ πάντως, σαν μπάρμπα Μήτσος που τα βλέπει όλα και δεν μασάει, σου λέω το εξής: Αυτοί οι γείτονες είναι μάγκες. Όχι γιατί φώναξαν, αλλά γιατί έδρασαν.
Και μέχρι να ξυπνήσουν οι «αρμόδιοι», αυτοί θα έχουν ήδη καθαρίσει τη γειτονιά τους, θα έχουν βάλει τάξη και θα έχουν δώσει μάθημα σε όλους μας.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ρε φίλε, ο τόπος αλλάζει μόνο όταν αλλάζεις εσύ. Και αυτοί εκεί στην γειτονιά της Αλεξάνδρειας το κατάλαβαν πρώτοι.
Ο Μπάρμπα‑Μήτσος ο Καφενόβιος
«Εδώ γράφουμε αυτά που λέει ο κόσμος — όχι αυτά που θέλουν να ακούμε.»
