Η πρόσφατη ανακοίνωση της αρμόδιας Αντιδημάρχου επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα εύρυθμης λειτουργίας του Δημοτικού Κολυμβητηρίου Αλεξάνδρειας.
Ωστόσο, η πραγματικότητα που βιώνουν δεκάδες δημότες – με ονοματεπώνυμα, όχι «αόριστες μαρτυρίες» – απέχει σημαντικά από το αφήγημα της διοίκησης.
Ασφάλεια
Αν η Δημοτική Αρχή θεωρεί ότι «ασφάλεια» σημαίνει λειτουργία μιας πισίνας 50 μέτρων με το ελάχιστο δυνατό προσωπικό, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αντίληψης.
Η ασφάλεια δεν είναι θεωρητική έννοια· είναι συγκεκριμένες προδιαγραφές, αριθμός ναυαγοσωστών, επάρκεια προσωπικού και δυνατότητα επίβλεψης όλων των αθλουμένων.
Όταν η πισίνα είναι ασφυκτικά γεμάτη όπως υποστηρίζεται, πώς γίνεται το προσωπικό να αριθμεί μόνο 5 άτομα; Η υποστελέχωση δεν είναι απλώς θέμα λειτουργίας – είναι θέμα ευθύνης. Εκτός κι αν το ασφυκτικά γεμάτη έχει άλλο νοημα απ΄αυτό που ξέρει όλος ο κόσμος.
Ισότιμη εξυπηρέτηση
Η «ισότιμη εξυπηρέτηση» που επικαλείται η Αντιδήμαρχος μεταφράζεται, στην πράξη, σε εξυπηρέτηση περίπου τριάντα ατόμων ανά περίοδο, την ώρα που δεκάδες γονείς βρήκαν κλειστές πόρτες και ασαφείς διαδικασίες.
Οι καταγγελίες δεν είναι ανώνυμες – και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι σήμερα προσποιούνται ότι δεν ξέρουν ποιοι τις υποβάλλουν, ενώ αποτελούν συνομιλητές τους.
Ακόμη, όταν μιλάμε για ισότιμη πρόσβαση, δεν μπορούμε να αγνοούμε το ειδικό κάθισμα για ΑμεΑ και ηλικιωμένους, το οποίο παραμένει εκτός λειτουργίας επειδή… δεν έχει μπαταρία. Κόστος: μόλις 300 ευρώ. Απάντηση από τη διοίκηση: καμία.
Νομιμότητα
Στη μακροσκελή ανακοίνωση της Αντιδημάρχου δεν βρέθηκε ούτε μία γραμμή για το πιο κρίσιμο ερώτημα: Γιατί η μικρή πισίνα παραμένει κλειστή; Υπάρχει ζήτημα άδειας λειτουργίας; Υπάρχει τεχνικό πρόβλημα; Υπάρχει έλλειψη προσωπικού; Καμία απάντηση. Καμία διαφάνεια. Καμία διάθεση ενημέρωσης.
Η πραγματικότητα που δεν βλέπει η διοίκηση
Αντί η Δημοτική Αρχή να κοιτάζει τον ουρανό για να δει αν βρέχει την ώρα που εκδίδει ανακοινώσεις, γιατί μάλλον κάτι άλλο συμβαίνει, καλό θα ήταν να κοιτάξει κατάματα την πραγματικότητα: Μια πισίνα γεμάτη ασφυκτικά(!), χωρίς το απαραίτητο προσωπικό. Ή μήπως όχι;
Μια μικρή πισίνα κλειστή χωρίς εξηγήσεις. Έλλειψη συνεργασίας με συλλόγους που παλαιότερα έφερναν έσοδα και άνοιγαν την εγκατάσταση σε περισσότερους δημότες.
Εξοπλισμός ΑμεΑ εκτός λειτουργίας για αστείες αιτίες. Εργαζόμενοι που αντιμετωπίζονται «δημοκρατικά» μόνο όταν ανήκουν στη σωστή παρέα – όχι μόνο στο κολυμβητήριο, αλλά και στο «Βοήθεια στο Σπίτι».
Και όλα αυτά παρουσιάζονται ως «επιτυχία», όπως ακριβώς παρουσιάζονται και άλλες εκδηλώσεις όπως η Γιορτή Πίτας, που από 150 συλλόγους έφτασαν τα δύο τελευταία χρόνια με το ζόρι τους 50, αλλά βαφτίζονται θρίαμβος.
Το κολυμβητήριο ανήκει στους δημότες – όχι στη διοίκηση
Η Δημοτική Αρχή δεν είναι ιδιοκτήτης της εγκατάστασης. Είναι διαχειριστής. Και σε λίγο καιρό θα κληθεί να λογοδοτήσει για τις επιλογές της, βλέποντας πώς λειτουργούν πραγματικά οι αιρετοί που έχουν μεράκι, αγάπη για τον κόσμο και όχι προσωπικό όφελος.
Οι δημότες δεν παραπληροφορούνται. Βλέπουν, ζουν και γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει. Και θα συνεχίσουν να διεκδικούν το δίκιο τους – μέχρι να αποκαλυφθούν όλα.
ΥΓ. Για ποιο λόγο από τις υπόλοιπες δημοτικές ενότητες εξυπηρετείται μόνο ο πρώην δήμος Μελίκης με λεωφορείο; Είναι οι σωστές παρέες που λέγαμε πιο πάνω;
ΥΓ 1. Πριν μιλήσετε για παραπληροφόρηση, νομιμόμητα και διαφάνεια φροντίστε να σταματήσετε να μοιράζετε μπιλιετάκια μαθημάτων κολύμβησης σε δημόσια περιουσία. Γιατί κάποιος στο τέλος θα λογοδοτήσει
ΥΓ 2. Τελικά η λέξη διαφάνεια εύκολα λέγεται, δύσκολα εφαρμόζεται....
