Πόσα ψέματα χωράνε σε έξι προτάσεις; Αν πρόκειται για ανακοίνωση του Δήμου, η απάντηση είναι απλή: όσα χωράνε σε ένα φορτηγό με διπλή καρότσα και GPS που δείχνει πάντα λάθος. Και να ’ταν μόνο οι προτάσεις… έχουμε και τις υποσημειώσεις, τις διευκρινίσεις, τα «παρερμηνεύτηκε» και τα «δεν εννοούσαμε αυτό».
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κατ’ αρχήν, να ευχαριστήσουμε θερμά τον δήμαρχο και τον κολαούζο του που μας απάντησαν προσωπικά. Είναι τιμή μας να διαβάζουμε λόγια γραμμένα με τόση φροντίδα, τόση ακρίβεια και τόση... αποσύνδεση από την πραγματικότητα. Δεν πειράζει που ο κόσμος σας πήρε χαμπάρι και γελάει. Το γέλιο είναι υγεία, και ο Δήμος προσφέρει απλόχερα δημόσια υγεία μέσω δημόσιας φαντασίας. Το «Καλημέρα» σας, βέβαια, έχει γίνει αντικείμενο φιλοσοφικής συζήτησης. Είναι όντως μέρα ή μήπως ζούμε σε κάποιο εναλλακτικό σύμπαν όπου το φως είναι χρέος και το σκοτάδι επιδότηση;
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ
Γιατί αν κρίνουμε από την ανακοίνωση σας, το ενεργειακό κόστος έχει μετατραπεί σε μαγική λέξη-κλειδί που εξηγεί τα πάντα: από τα χρέη του Δήμου μέχρι το γιατί δεν ανάβουν τα φώτα στην πλατεία. Σας είπαμε, κύριοι, ότι αυτή η καραμέλα δεν πιάνει πια. Ούτε σε νήπια, ούτε σε δημοτικά, ούτε καν σε δημοτικούς συμβούλους που έχουν ξεχάσει πού είναι το δημαρχείο. Κι όμως, εσείς ξεκινήσατε την ανακοίνωση με το πιο χοντρό λάθος: ότι τα χρέη δημιουργήθηκαν από το ενεργειακό κόστος. Εκεί, οι νοήμονες άνθρωποι σταμάτησαν την ανάγνωση. Οι υπόλοιποι συνέχισαν, αλλά μόνο για να δουν πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η φαντασία σας χωρίς GPS. Και να πω ότι δεν το έγραψα πως θα λέγατε αυτήν την παιδική δικαιολογία να πάει στα κομμάτια. Αλλά πού εσείς. Σας πήραν χαμπάρι και οι πέτρες. Αν συνεχίσετε έτσι, προτείνουμε να μετονομάσετε το γραφείο σας σε Γραφείο Δημιουργικής Γραφής και Ενεργειακής Παραπλάνησης. Τουλάχιστον να ξέρουμε τι διαβάζουμε. Μέχρι τότε, εμείς στον Ανεπίκαιρο θα συνεχίσουμε να μετράμε τα ψέματα. Και να γελάμε. Γιατί, όπως λένε και οι σοφοί του καφενείου: «Άμα δεν μπορείς να διοικήσεις, τουλάχιστον να ψυχαγωγείς».
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ;
Να κάνουμε μια παύση για να ρωτήσουμε κάτι απλό, ανθρώπινο, και ελαφρώς ενοχλητικό: Πόσο νόμιμο και ηθικό είναι να βάζετε τους δημοτικούς συμβούλους να ψηφίζουν κάτι που δεν γνωρίζουν; Όχι τίποτα άλλο, αλλά την Τετάρτη έχετε δημοτικό συμβούλιο και θα τους ρωτήσετε αν θέλουν να γίνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις τα Χριστούγεννα. Και θα πουν «ναι», γιατί ποιος είναι τρελός να πει «όχι» στα Χριστούγεννα; Και μετά, τον επόμενο μήνα, τους αμολάτε τη βομβίτσα σαν κι αυτην που φάγατε τώρα εσείς στα μούτρα με τα αποκαλυπτήρια της ΔΕΗ: «Φέρνουμε την τάδε τραγουδίστρια με 15 χιλιάρικα». Και δεν αλλάζετε καν το ποσό, παναθεμά σας, να φαίνεται ότι το σκεφτήκατε λίγο. Όχι, το κρατάτε σταθερό εκεί, την αφήνετε να τραγουδήσει στο άναμμα του δέντρου, να ρίξει και μια αφιέρωση στην υπουργο Πολιτισμού που έχει ξαδέρφη που μένει στην ίδια πολυκατοικία.
ΑΝ ΗΞΕΡΑΝ ΤΑ ΠΟΣΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΨΗΦΙΖΑΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ
Γιατί έτσι λειτουργεί η πολιτιστική πολιτική του Δήμου: με βάση τον ταχυδρομικό κώδικα και τις οικογενειακές σχέσεις. Και μη νομίζετε ότι ξεχνάμε. Το καλοκαίρι, οι ίδιοι σύμβουλοι ψήφισαν «ναι» στις εκδηλώσεις και μετά έμαθαν ότι αυτό που ψήφισαν κόστισε 200 χιλιάρικα και ο Δήμος μπήκε μέσα 150. Το ίδιο και με τη γιορτή πίτας, το ίδιο και με τη γιορτή τρύγου, το ίδιο και με τη γιορτή «να δούμε πόσα μπορούμε να ξοδέψουμε χωρίς να καταλάβει κανείς». Τους κάνετε κανονικά συνένοχους με λίγα λόγια. Δε νομίζω να ψήφιζαν όλοι ναι, αν ήξεραν οτι θα έδινε ο δήμος πενήντα χιλιάδες για να έρθει ο Μάριος Φραγκούλης. Αλλά ξέχασα. Το λέει και η ανακοίνωση: «Ο Δήμος είναι οικονομικά εύρωστος». Βέβαια. Όταν πληρώνει με χαμόγελα και υποσχέσεις την ΔΕΗ ας πουμε, είναι και ευρωσθενής και ευρωχαρούμενος. Το ταμείο μπορεί να είναι άδειο, αλλά η αισιοδοξία σας, γεμίζει πλατείες. Οπότε, αγαπητέ δήμαρχε, την Τετάρτη μην ξεχάσετε να φέρετε και το κουτί με τις καραμέλες. Όχι τις ενεργειακές – αυτές τις φάγαμε. Τις άλλες, τις γιορτινές, που λένε «ψηφίστε εσείς και εμείς θα το κανονίσουμε». Γιατί ο κόσμος έχει μάτια και βλέπει που λέει και ο Μακρόπουλος στο άσμα του. Πού τον θυμήθηκα τώρα αυτόν;
ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΥΦΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Λένε πως η διαφάνεια είναι το θεμέλιο της δημοκρατίας. Στο Γιδά όμως, η διαφάνεια είναι σαν το φίλτρο του καφέ: περνάει μόνο ό,τι βολεύει και κρατάει τα κατακάθια για τους μυημένους. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς το φαινόμενο του «ψηφίζουμε χωρίς να ξέρουμε τι»; Μια νέα μορφή πολιτικής yoga: ευλυγισία συνείδησης και τυφλή εμπιστοσύνη στο σύστημα. Στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, οι σύμβουλοι κλήθηκαν να ψηφίσουν για ένα θέμα που, σύμφωνα με την ανακοίνωση, «είχε αναλυθεί επαρκώς». Πού; Πότε; Σε ποιο σύμπαν; Γιατί εδώ, στη γη της Ημαθίας, ούτε οι ίδιοι οι σύμβουλοι δεν ήξεραν τι ακριβώς ψήφιζαν. Κάποιοι ρώτησαν, κάποιοι σήκωσαν τους ώμους, και οι υπόλοιποι απλώς σήκωσαν το χέρι. Δημοκρατία αλά καρτ.Και κάπου εκεί, η διαφάνεια πήγε περίπατο.
ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΚΑΛΟΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ
Όχι στο πάρκο, αλλά σε εκείνο το σκοτεινό δωμάτιο όπου φυλάσσονται οι «ειδικές εισηγήσεις» και τα «τεχνικά παραρτήματα» που κανείς δεν διαβάζει. Γιατί όταν ζητάς από κάποιον να ψηφίσει χωρίς να ξέρει τι, δεν κάνεις διάλογο. Κάνεις μαγείρεμα. Και το φαγητό, όσο καλομαγειρεμένο κι αν είναι, μυρίζει όταν δεν ξέρεις τα υλικά. Ο μεγάλος βέβαια, εμφανίστηκε καθησυχαστικός. «Όλα έγιναν νόμιμα», είπε. Νόμιμα, ναι. Ηθικά; Ενημερωμένα; Δημοκρατικά; Αυτά είναι ψιλά γράμματα. Σαν τις υποσημειώσεις στα έγγραφα που μοιράζονται πέντε λεπτά πριν τη συνεδρίαση. Αν προλάβεις να τα διαβάσεις, μπράβο σου. Αν όχι, ψήφισε και βλέπουμε. Ο Αντιδήμαρχος δεν έχει σκοπό να προσβάλει. Έχει σκοπό να θυμίσει. Ότι η διαφάνεια δεν είναι ανακοίνωση. Είναι πράξη. Είναι ενημέρωση, διάλογος, χρόνος και σεβασμός. Και κυρίως, είναι το δικαίωμα του πολίτη να ξέρει τι αποφασίζεται για λογαριασμό του. Γιατί αν δεν ξέρεις τι ψηφίζεις, τότε κάποιος άλλος ξέρει πολύ καλά τι περνάει. Και αυτό, αγαπητοί μου, δεν λέγεται διαφάνεια. Λέγεται σκιά.
ΑΦΟΥ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΦΩΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ
Και ξαφνικά, εκεί που διαβάζεις τον τίτλο της ανακοίνωσης του Δήμου και λες «μπράβο, επιτέλους μια νότα αισιοδοξίας», πέφτεις λιπόθυμος από την πολλή αλήθεια. Ο Δήμος, λέει, είναι «οικονομικά υγιής και εύρωστος». Ναι, τόσο εύρωστος που χρωστάει 1,5 εκατομμύριο ευρώ μόνο στη ΔΕΗ. Δηλαδή, αν η ευρωστία μετριέται σε απλήρωτους λογαριασμούς, τότε είμαστε έτοιμοι για επενδύσεις στο Nasdaq. Αλλά ας μην είμαστε κακοπροαίρετοι. Ίσως η νέα λογιστική σχολή του Δήμου να θεωρεί πως «αν δεν πληρώνεις, έχεις αποθεματικό». Σωστό. Αν δεν πληρώνεις το ρεύμα, έχεις λεφτά για να φτιάξεις φυλλάδια που λένε ότι είσαι εύρωστος. Και αν δεν πληρώνεις τους προμηθευτές, έχεις χρόνο να γράψεις ανακοινώσεις για τη διαφάνεια. Όλα θέμα προτεραιοτήτων. Και κάπου εκεί, εμφανίζεται η μαγική φράση: «Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα». Πάντα αποφασίζει ομόφωνα. Ακόμα κι όταν δεν ξέρει τι ψηφίζει. Γιατί αυτή τη φορά, η απόφαση πάρθηκε «δια περιφοράς», στις 10 το πρωί, με θέμα παλιές οφειλές. Χωρίς συζήτηση, χωρίς ενημέρωση, χωρίς ντροπή. Ψηφίστε και βλέπουμε. Δημοκρατία αλά delivery. Το καλύτερο; Ψήφισαν και άνθρωποι που δεν ήταν καν εκλεγμένοι την περίοδο 2019–2023. Δηλαδή, δεν είχαν ιδέα τι χρέη δημιουργήθηκαν, αλλά ψήφισαν για να τα καλύψουν. Σαν να σου ζητούν να πληρώσεις το τραπέζι σε ταβέρνα που δεν πήγες. Και να λες κι ευχαριστώ.
ΝΑ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΗ ΠΟΣΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ
Η ενοχή κάποιων φωνάζει από μακριά. Όχι γιατί φώναξαν, αλλά γιατί σιώπησαν. Γιατί όταν η αλήθεια είναι τόσο ξεκάθαρη, το να την αγνοείς είναι επιλογή. Και όταν την παρουσιάζεις σαν θρίαμβο, είναι παραμύθι. Όχι από αυτά με δράκους και πριγκίπισσες. Από εκείνα με λογαριασμούς, χρέη και φώτα που τρεμοπαίζουν. Ο Αντιδήμαρχος προτείνει: την επόμενη φορά που θα μιλήσουμε για ευρωστία, ας ανάψουμε πρώτα το φως. Αν το ρεύμα είναι κομμένο, ίσως να μην είναι τόσο υγιής η εικόνα όσο νομίζουμε. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε ανακοινώσεις, χαμόγελα και λεκτικές πιρουέτες, έρχεται η φράση που κλείνει κάθε συζήτηση: «Ο Δήμος είναι νοικοκυρεμένος». Πιασάρικο, εύηχο, σχεδόν ποιητικό. Μόνο που όταν το ακούς, δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να καλέσεις την εφορία. Γιατί αν αυτό είναι νοικοκυριό, τότε η ΔΕΗ είναι ο κουμπάρος που δεν πληρώθηκε ποτέ.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΟΥ ΝΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΑΛΛΟΣ
Ο Δήμος, λέει, χρωστάει 1,5 εκατομμύριο ευρώ μόνο στη ΔΕΗ. Όχι σε όλους τους προμηθευτές, όχι σε εργολάβους, όχι σε τρίτους. Μόνο στο ρεύμα. Δηλαδή, αν το φως τρεμοπαίζει στο δημαρχείο, δεν είναι πρόβλημα εγκατάστασης. Είναι οικονομική ευρωστία με διακοπές. Και κάπου εκεί, ο νοικοκύρης του Δήμου αποφασίζει να κάνει ρύθμιση. Όχι για τρία χρόνια, όσο θα είναι διοίκηση. Αλλά για τέσσερα. Γιατί το καλό νοικοκυριό, όπως λένε, φαίνεται από το πώς φορτώνεις τον επόμενο. Έτσι, ο επόμενος δήμαρχος – όποιος κι αν είναι – θα ξεκινήσει τη θητεία του με ένα ωραιότατο «καλωσόρισμα» 250.000 ευρώ. Σαν δώρο βάπτισης, αλλά χωρίς μπομπονιέρα. Και φυσικά, όλα αυτά αποφασίστηκαν με τη γνωστή μέθοδο: «ομόφωνα». Δηλαδή, με απόφαση που πέρασε σαν φθινοπωρινό αεράκι, χωρίς συζήτηση, χωρίς αντίλογο, χωρίς καν να καταλάβει κανείς τι ψηφίζει. Γιατί το νοικοκυριό δεν χρειάζεται διαφάνεια. Χρειάζεται σιωπή και υπογραφή. Ας μας εξηγήσει λοιπόν κάποιος πόσο «νοικοκύρης» είναι ένας Δήμος που δημιουργεί χρέη, τα ρυθμίζει για να τα πληρώσει άλλος, και το παρουσιάζει ως επιτυχία. Γιατί αν έχεις λεφτά, πληρώνεις. Αν δεν έχεις, κάνεις χρέη. Και αν τα χρέη τα στέλνεις στον επόμενο, τότε δεν είσαι νοικοκύρης. Είσαι απλώς καλός στο να κρύβεις τα σκουπίδια κάτω από το χαλί. Οπότε την επόμενη φορά που θα μιλήσουμε για νοικοκυριό, ας ξεκινήσουμε από το φως. Αν δεν πληρώνεις το ρεύμα, μην ανάβεις προβολέα για τις επιτυχίες σου. Γιατί το μόνο που φωτίζεται είναι η αλήθεια. Και αυτή, όσο κι αν προσπαθείς, δεν μπαίνει σε ρύθμιση
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙΣ ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ Σ΄ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ
Κι αφού μιλάμε για αλήθειες, ας θυμηθούμε μια όχι και τόσο μακρινή ιστορία. Ήταν τότε που ο κορονοϊός είχε κάνει την εμφάνισή του και όλοι φορούσαμε μάσκες, κρατούσαμε αποστάσεις και ψάχναμε αντισηπτικά σαν να ήταν χρυσάφι. Θυμάμαι καλά, είχα γράψει για το πρώτο κρούσμα στον Γιδά. Ποιος βγήκε να το διαψεύσει; Μα φυσικά, ο άνθρωπος που λέει μόνο αλήθειες. Και δεν τις λέει μόνο αλλά βγάζει και ανακοινώσεις για να τις διαβάσει ο κόσμος. Με στόμφο και σιγουριά, μας ενημέρωσε πως «δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας», πως «ο Δήμος φροντίζει για την σωστή ενημέρωση» και άλλα παρόμοια που θα ταίριαζαν καλύτερα σε φυλλάδιο τουριστικής προβολής. Από αυτά που θα βγάλουμε όταν θα έρχονται τουρίστες για να δουν το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου. Του Αγίου Ποτέ δηλαδή. Αμ έλα όμως που και το πρώτο κρούσμα υπήρξε, και μετά ήρθαν και οι θάνατοι. Και τότε είχα γράψει πως δεν γίνεται να πιστεύουμε ότι είμαστε η Γη της Επαγγελίας, ότι ο ιός περνάει γύρω γύρω από τον Γιδά και δεν μπαίνει μέσα. Οι αναγνώστες, ευτυχώς, έχουν μνήμη. Ξέρουν ποιος έλεγε την αλήθεια τότε. Όπως ξέρουν και τώρα, με το χρέος της ΔΕΗ, ποιος τους ενημερώνει και ποιος τους κοιμίζει.
ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΠΡΩΞΙΜΑΤΑ.
Να το πάω κι ένα βήμα παραπέρα σε ένα άλλο θέμα; Εσείς τι πιστεύετε; Ότι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ η Γη της Επαγγελίας είναι αμόλυντη και αθώα; Ότι δεν υπάρχει ούτε ένας κρίκος που να συνδέει τοπικά πρόσωπα με τις δικογραφίες που έρχονται στη Βουλή; Ότι όλοι κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια, χωρίς να πετάγονται στον ύπνο τους βλέποντας την Κοβέσι να τους κοιτάζει μέσα στο σκοτάδι; Το κακό είναι πως η αλήθεια πονάει. Και όσο κάποιοι επιμένουν να την κρύβουν κάτω από χαμόγελα και ανακοινώσεις για διαφάνεια, τόσο πιο δυνατά θα φωνάζει. Γιατί η Γη της Επαγγελίας δεν είναι άτρωτη. Και ο Γιδάς δεν είναι νησίδα αθωότητας. Είναι κομμάτι της πραγματικότητας. Και η πραγματικότητα, όσο κι αν την αρνείσαι, στο τέλος σου χτυπάει την πόρτα. Ή σε πετυχαίνει στον ύπνο, με την Κοβέσι να σε κοιτάζει. Οπότε την επόμενη φορά που θα βγάλετε ανακοίνωση να το σκεφτείτε δυο και τρεις φορές. Τα έχουμε όλα πληρωμένα; Κάναμε καμία παγαποντιά; Τα πιστεύει ο κόσμος αυτά που λέμε ή τα λέμε για να τα πιστέψουμε εμείς οι ίδιοι; Άκου, ενάμιση εκατομμύριο χρέος στην ΔΕΗ!!! Άντε, καλή παρέλαση. Και μην σπρώχνεστε στην εξέδρα, σας βλέπει ο κόσμος και γελάει.
Ο Αντιδήμαρχος
