Ο Λίο Μέσι δεν άντεξε. Στο MetLife Stadium, λίγα λεπτά μετά το τέλος του τελικού, ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής της εποχής μας λύγισε μπροστά σε ένα ολόκληρο γήπεδο που τον αποθέωνε.
Είχε μόλις παραλάβει το ασημένιο μετάλλιο των φιναλίστ, το τελευταίο του με την Αργεντινή, και το κρέμασε στο στήθος του με βλέμμα χαμηλωμένο.
Οι Αργεντινοί οπαδοί φώναζαν το όνομά του ασταμάτητα, σαν να ήθελαν να τον κρατήσουν όρθιο σε μια στιγμή που η ψυχή του είχε ήδη γονατίσει.
Και τότε ο Μέσι ξέσπασε. Δάκρυα που στην αρχή έμοιαζαν συγκρατημένα, έγιναν ολοένα και περισσότερα όσο περνούσαν τα λεπτά. Ήταν το κλείσιμο ενός κύκλου που κράτησε σχεδόν δύο δεκαετίες, γεμάτος θριάμβους, πίκρες, τελικούς, απογοητεύσεις και τελικά λύτρωση με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μέσι αφήνει τα συναισθήματά του να φανούν. Είχε κλάψει και μετά την πρόκριση της Αργεντινής απέναντι στην Αίγυπτο, τότε από χαρά και ανακούφιση.
Αυτή τη φορά όμως ήταν διαφορετικό. Ήταν το τέλος. Το τελευταίο του παιχνίδι με την «Αλμπισελέστε», η τελευταία του εμφάνιση με τα χρώματα της χώρας που τον λάτρεψε όσο κανέναν.
Ο Μέσι αποχώρησε δακρυσμένος, αλλά με το κεφάλι ψηλά. Έχοντας κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο πριν από τέσσερα χρόνια και ολοκληρώνοντας τη διοργάνωση ως δεύτερος σκόρερ με οκτώ γκολ, πίσω μόνο από τον Μπαπέ.
Ένας θρύλος που έκλεισε την πορεία του όχι με μια κραυγή θριάμβου, αλλά με μια σιωπηλή, ανθρώπινη στιγμή που θα μείνει χαραγμένη στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
