Κοιτάζοντας κανείς τις εικόνες από την απονομή, αλλά και διαβάζοντας τις ιστορίες πίσω από τους πρωταγωνιστές, πολλά εξηγούνται. Κάποιοι από αυτούς που πανηγυρίζουν δεν είναι απλώς νικητές στο γήπεδο — είναι νικητές και στη ζωή.
Άνθρωποι που έφτασαν στην κορυφή χωρίς να χάσουν την ταπεινότητα, την απλότητα και τον σεβασμό τους. Ο Ρόντρι, για παράδειγμα, όταν αγωνιζόταν στη Βιγιαρεάλ, ζούσε σε φοιτητική εστία και σπούδαζε Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οικονομικά.
Μέχρι πρόσφατα οδηγούσε ένα μεταχειρισμένο Opel Corsa που αγόρασε από μια ηλικιωμένη γυναίκα, ενώ δεν έχει καν λογαριασμό στα social media.
Ο Ουνάι Σιμόν έχει δηλώσει ότι αποχώρησε από τα κοινωνικά δίκτυα λόγω της τοξικότητας και της εφήμερης αποθέωσης.
Ο Πέδρι αποφεύγει τα τατουάζ και τις υπερβολές, επιλέγοντας μια απλή ζωή, επικεντρωμένη στο ποδόσφαιρο.
Η ιστορία του Φαμπιάν Ρουίθ είναι ακόμη πιο συγκινητική: η μητέρα του εργαζόταν επί 14 χρόνια ως καθαρίστρια στα αποδυτήρια της Ρεάλ Μπέτις, ώστε ο γιος της να μπορέσει να συνεχίσει το ποδόσφαιρο.
Σήμερα, παίζοντας στην Παρί Σεν Ζερμέν, ο Φαμπιάν παραμένει χαμηλών τόνων, θεωρώντας τη μητέρα του πρότυπο εργατικότητας και αξιοπρέπειας.
Ο Ντάνι Όλμο ολοκλήρωσε τις σπουδές του παράλληλα με την καριέρα του και συμμετέχει ενεργά στο Common Goal, δωρίζοντας σταθερά το 1% του μισθού του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, χωρίς να το διαφημίζει.
Ο Ρομπέν Λε Νορμάν ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, προτιμώντας βιβλία, βόλτες στη φύση και μια απλή καθημερινότητα.
Ο Ογιαρθάμπαλ πήρε κανονικά το πτυχίο του στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, χωρίς να ζητήσει ποτέ ειδική μεταχείριση ως «σταρ».
Όλοι αυτοί οι παίκτες έχουν ένα κοινό: σεμνότητα, αξίες, σεβασμό. Και αυτό φάνηκε και στη συμπεριφορά τους μέσα και έξω από το γήπεδο.
Από την άλλη πλευρά, η εικόνα της απονομής έδειξε κάτι διαφορετικό. Οι ηττημένοι — με μία μόνο εξαίρεση — επέλεξαν να γυρίσουν επιδεικτικά την πλάτη στους νικητές την ώρα της απονομής.
Μια κίνηση που σχολιάστηκε έντονα και δημιούργησε συζητήσεις για το τι σημαίνει πραγματικά «μεγάλος παίκτης».
Γιατί, όπως γράφει και ο Θέμης Σινανογλου, το να είσαι τεράστιος παίκτης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι και άνθρωπος.
Η συμπεριφορά εκτός αγώνα είναι πολλές φορές πιο αποκαλυπτική από ό,τι συμβαίνει εντός των τεσσάρων γραμμών.
Και δυστυχώς για την Αργεντινή, η εικόνα αυτή έδειξε πόσο «μικροί» υπήρξαν — όχι αγωνιστικά, αλλά στη στάση τους απέναντι στους αντιπάλους τους.
