Υπήρξαν εποχές που κάθε χωριό της Ημαθίας είχε τη δική του ποδοσφαιρική ομάδα. Τα γήπεδα γέμιζαν από φωνές, οι Κυριακές είχαν ξεχωριστό χρώμα και οι νεαροί ποδοσφαιριστές ονειρεύονταν να φορέσουν τη φανέλα της ομάδας του τόπου τους.
Σήμερα, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν απομείνει μόνο τα γήπεδα και οι αναμνήσεις να θυμίζουν τις ένδοξες εκείνες ημέρες.
Μία από αυτές τις ομάδες ήταν και ο Π.Ο. Ξεχασμένης, που για πολλά χρόνια συμμετείχε στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Ημαθίας, εκπροσωπώντας επάξια το χωριό και προσφέροντας χαρές στους φιλάθλους της περιοχής.
Όπως όμως συνέβη σε πολλά χωριά της ελληνικής περιφέρειας, οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες άλλαξαν, ο πληθυσμός μειώθηκε και οι δυσκολίες διατήρησης ενός ποδοσφαιρικού σωματείου έγιναν ανυπέρβλητες.
Η απουσία μιας ομάδας δεν σημαίνει μόνο ότι σταματούν οι αγώνες. Σημαίνει λιγότερες ευκαιρίες για τα παιδιά να αθληθούν, να κοινωνικοποιηθούν και να αγαπήσουν τη στρογγυλή θεά μέσα από τον τόπο τους.
Σημαίνει επίσης ότι χάνεται ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας και της καθημερινότητας ενός χωριού.
Με αφορμή τη νοσταλγία εκείνων των χρόνων, ανασύρθηκαν δύο φωτογραφικά στιγμιότυπα από τον Π.Ο. Ξεχασμένης στα τέλη της δεκαετίας του '90.
Εικόνες που αποτυπώνουν μια διαφορετική εποχή, γεμάτη πάθος, παρέες, ποδοσφαιρικές μάχες και αυθεντικές στιγμές από τα ερασιτεχνικά γήπεδα της Ημαθίας.
Για τους παλαιότερους αποτελούν ένα όμορφο ταξίδι στο παρελθόν. Για τους νεότερους, μια υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε γήπεδο κρύβεται μια ιστορία ανθρώπων, προσπαθειών και ονείρων που αξίζει να μη ξεχαστεί.
Άλλωστε, οι ομάδες μπορεί να σταμάτησαν να αγωνίζονται, όμως οι μνήμες τους παραμένουν ζωντανές στις καρδιές όσων τις έζησαν.
Μία φωτογραφία από τα τέλη του 90'.
Πάνω:Παπαδόπουλος(Πρόεδρος),Ματελόπουλος Ε.,Παρισόπουλος,Ματελόπουλος Δ.Π,Καρυτόπουλος,Λίβας,Χατζόπουλος,Στεργιόπουλος.
Κάτω:Πολυζόπουλος Γρ.,Γρηγορόπουλος,Ματελόπουλος Δ.Κ,Πολυζόπουλος Δ.,Μάστορας,Στουγιανόπουλος,Σιμιτζής.
