Ο Χρήστος Νικολόπουλος, μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής μουσικής, μίλησε στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA» λίγο πριν από την πρεμιέρα του στο Θέατρο Βεργίνα, όπου θα εμφανιστεί μαζί με τον Στέλιο Διονυσίου και την Ελεάννα Παπαϊωάννου.

Με την ειλικρίνεια και τη σεμνότητα που τον χαρακτηρίζουν, ο βιρτουόζος του μπουζουκιού άνοιξε την καρδιά του για την πορεία του, τη μουσική και τις αξίες που τον συνοδεύουν σε όλη του τη διαδρομή.

Ο Νικολόπουλος μίλησε για την αδιάκοπη εξάσκηση που απαιτεί το όργανο που τον καθιέρωσε. «Το πρώτο πράγμα που κάνω όταν πιάνω το μπουζούκι είναι η εξάσκηση», είπε, τονίζοντας ότι η τεχνική και η αντοχή είναι απαραίτητες για να ανταποκρίνεται στο πρόγραμμα των εμφανίσεων.

Παρά τις δεκαετίες δημιουργίας, δηλώνει πως δεν έχει βαρεθεί ποτέ τα τραγούδια του αντίθετα, νιώθει βαθιά νοσταλγία για τις παλιές του συνθέσεις.

Ανάμεσα στα αγαπημένα του έργα ξεχωρίζει το «Για να σ’ αγαπώ», που έγραψε για την Ελένη Βιτάλη, ενώ μιλά με σεβασμό για τη συνεργασία του με τον Γιώργο Νταλάρα.

Για το κοινό, είναι κατηγορηματικός: «Δεν υπάρχει δύσκολο κοινό. Η δουλειά μας είναι να κατανοούμε τον κόσμο που είναι κάτω». Για εκείνον, η μουσική είναι δύναμη που «ραγίζει καρδιές» και ο τραγουδιστής οφείλει να ικανοποιεί την ψυχή του ακροατή.

Όταν ρωτήθηκε αν θα άλλαζε κάτι στην καριέρα του, η απάντηση ήταν άμεση: «Θα έκανα ακριβώς τα ίδια». Ωστόσο, δεν κρύβει ότι έχει ζηλέψει τραγούδια συναδέλφων, όπως τη «Μικρή Πατρίδα», ενώ εκφράζει τη λύπη του για το ότι «σήμερα δεν γράφονται σπουδαία τραγούδια», δείχνοντας την αγωνία του για την ποιότητα της σύγχρονης δημιουργίας.

Ο Νικολόπουλος δεν διστάζει να μιλήσει για τις απογοητεύσεις του: «Σε έναν καλλιτέχνη δεν συγχωρώ ποτέ την αχαριστία». Έχει συναντήσει τέτοιες συμπεριφορές, όμως σήμερα νιώθει ότι εισπράττει τον σεβασμό που του αξίζει.

Η τοποθέτησή του αναδεικνύει μια βαθύτερη αλήθεια του καλλιτεχνικού χώρου: η αναγνώριση και η ευγνωμοσύνη είναι θεμέλια που κρατούν ζωντανές τις ανθρώπινες και επαγγελματικές σχέσεις.

Αυθεντικός, σταθερός στις αξίες του και αφοσιωμένος στη μουσική, ο Χρήστος Νικολόπουλος συνεχίζει να αποτελεί ζωντανό κομμάτι της ελληνικής μουσικής ιστορίας — και κάθε του λέξη επιβεβαιώνει γιατί.