Ήταν 20 Ιουνίου 1978, ημέρα Τρίτη, όταν στις 23:05 η Θεσσαλονίκη συγκλονίστηκε από έναν σεισμό 6,5 Ρίχτερ.
Μέσα σε μόλις 15 δευτερόλεπτα, η δόνηση έγινε αισθητή σε ολόκληρη τη χώρα, προκαλώντας πανικό και αφήνοντας πίσω της έναν βαρύ απολογισμό: 49 νεκρούς, 220 τραυματίες και χιλιάδες άστεγους.
Το επίκεντρο εντοπίστηκε 35 χλμ. Α-ΒΑ της Θεσσαλονίκης, κοντά στο χωριό Προφήτης στη λίμνη Βόλβη. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές, με πιο τραγική στιγμή την κατάρρευση της οκταώροφης πολυκατοικίας στην Πλατεία Ιπποδρομίου, όπου 29 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κάτω από τα συντρίμμια.
Ζημιές σημειώθηκαν και σε ιστορικά μνημεία, όπως η Ροτόντα, η Αγία Σοφία και η Αχειροποίητος. Η καταστροφή δεν περιορίστηκε στην πόλη. Σοβαρές επιπτώσεις καταγράφηκαν και στους νομούς Κιλκίς, Σερρών και Χαλκιδικής.
Το οικονομικό κόστος ξεπέρασε τα 4 δισεκατομμύρια σε σημερινές τιμές. Μετά τον σεισμό, η Θεσσαλονίκη βυθίστηκε στο χάος: οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, οι τηλεφωνικές γραμμές κατέρρευσαν και πολλές περιοχές έμειναν χωρίς ρεύμα.
Η Πολιτεία κινητοποιήθηκε άμεσα. Ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, Μακεδόνας ο ίδιος, επέβλεψε τις προσπάθειες αποκατάστασης, οι οποίες προχώρησαν με ταχύτητα, ακόμη και μέσω ειδικής φορολογίας για την ενίσχυση των πληγέντων.
Ο σεισμός του 1978 θεωρείται ο ισχυρότερος στην περιοχή μετά το 1932 και αποτέλεσε το έναυσμα για τη δημιουργία του ΟΑΣΠ το 1983, θεμελιώνοντας τη σύγχρονη αντισεισμική πολιτική της χώρας.
Σαράντα οκτώ χρόνια μετά, η μνήμη εκείνης της νύχτας παραμένει ζωντανή — υπενθυμίζοντας πόσο εύθραυστη μπορεί να γίνει μια πόλη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
