Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της μεταπολεμικής πολιτικής ζωής, ένας άνθρωπος που συνέδεσε τρεις διαφορετικές εποχές της χώρας: την προδικτατορική περίοδο, τη Μεταπολίτευση και την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών, ανήμερα των γενεθλίων του, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο πολιτικό και ιστορικό αποτύπωμα.
Για δεκαετίες υπήρξε πρωταγωνιστικό στέλεχος της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή και ένας από τους τελευταίους εν ζωή βουλευτές της Βουλής του 1961. Γεννημένος το 1933 στην Αθήνα, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε στο Φράιμπουργκ, ειδικευόμενος στο Εταιρικό Δίκαιο.
Η επιστημονική του κατάρτιση τον οδήγησε γρήγορα σε θέσεις ευθύνης, ενώ η γνωριμία του με τον Καραμανλή καθόρισε την πολιτική του πορεία. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1961 και επανεκλέχθηκε συνεχώς για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες.
Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, συνελήφθη και κρατήθηκε σε απομόνωση στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, γεγονός που σημάδεψε βαθιά τη διαδρομή του.
Μετά τη Μεταπολίτευση ανέλαβε σειρά κορυφαίων υπουργικών χαρτοφυλακίων, μεταξύ των οποίων Παιδείας, Εμπορίου, Εθνικής Άμυνας και Δικαιοσύνης.
Παράλληλα διετέλεσε αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ενώ υπήρξε πρόεδρος του Ινστιτούτου «Κωνσταντίνος Καραμανλής» για πάνω από δώδεκα χρόνια.
Το συγγραφικό του έργο είναι εκτενές και καλύπτει κρίσιμα ζητήματα πολιτικής, δικαίου και ιστορίας. Στην προσωπική του ζωή υπήρξε αφοσιωμένος σύζυγος και πατέρας τεσσάρων παιδιών, τα οποία θεωρούσε το μεγαλύτερο επίτευγμα της πορείας του.
Ο θάνατός του κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της πολιτικής ιστορίας της χώρας, αφήνοντας πίσω μια παρακαταθήκη συνέπειας, ήθους και βαθιάς γνώσης.
