Σε ηλικία 87 ετών πέθανε ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος, που τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Με πολιτική διαδρομή που εκτεινόταν σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ο Στέφανος Μάνος διετέλεσε μεταξύ άλλων, υπουργός Περιβάλλοντος, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ενώ υπήρξε ιδρυτής των Φιλελευθέρων και συνιδρυτής της Δράσης.
Παράλληλα, οι απόψεις του προκάλεσαν πολιτικές αντιπαραθέσεις σε σειρά ζητημάτων. Από τις επιχειρήσεις στην πολιτική Γεννημένος στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1939, ο Στέφανος Μάνος ήταν γιος του χειρουργού Αλέξανδρου Μάνου, πρώην διευθυντή του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», και της Μαριέττας Πανούτσου.
Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός με ειδίκευση στην αεροδυναμική στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και στη συνέχεια απέκτησε MBA από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.
Πριν την ενασχόλησή του με την πολιτική, δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά, αναλαμβάνοντας κορυφαίες διοικητικές θέσεις στην «Αλλατίνη Α.Ε.».
Το 1977 αποχώρησε από την εταιρεία κατέβηκε για πρώτη φορά υποψήφιος στις εκλογές. Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία το 1977 και ανέλαβε υφυπουργός Δημοσίων Έργων.
Τα επόμενα χρόνια πέρασε από σειρά κυβερνητικών θέσεων, ενώ στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη διετέλεσε υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Το 1998 η σύγκρουσή του με τον τότε πρόεδρο της ΝΔ Κώστα Καραμανλητον οδήγησε στη διαγραφή του από το κόμμα. Έναν χρόνο αργότερα ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων, ενώ το 2004 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ.
Το 2009, μαζί με τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο και τον Γιάννη Μπουτάρη, ίδρυσε τη «Δράση», συνεχίζοντας την πολιτική του παρουσία με επίκεντρο τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και την αλλαγή του τρόπου λειτουργίας του κράτους.
Κατά την πολιτική του διαδρομή, προώθησε τους πρώτους παιδοτόπους στην Ελλάδα, καθιέρωσε την προστασία των παραδοσιακών οικισμών και καθόρισε θεσμικά τους πρώτους 400, θέσπισε αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς, με πρόστιμα για βιομηχανίες που εκλύουν ρύπους ή απόβλητα, μερίμνησε για την πεζοδρόμηση της Πλάκας, απαγορεύοντας τη λειτουργία των νυχτερινών κέντρων που υπήρχαν.
Επίσης, επίσπευσε τη μεταφορά για το εργοστάσιο Γκαζιού, από το κέντρο της Αθήνας στην Ελευσίνα, επέβαλε τους λεωφορειοδρόμους στο κέντρο της Αθήνας ενισχύοντας την κίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Παράλληλα, θεσμοθέτησε και υλοποίησε την πρώτη πεζοδρόμηση. Ως υπουργός Οικονομικών, εισήγαγε με νομοθεσία την κινητή τηλεφωνία και προώθησε σημαντικά έργα υποδομων, ενώ θέσπισε νομοθετικά την κατάργηση της μονοπωλιακής αγοράς από τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ.
Η ανάρτηση του στενού του συνεργάτη Αριστοτέλη Αϊβαλιώτη
«Κάποιοι τον κατηγορούσαν σαν «ανάλγητο», γιατί απλά δεν χάιδευε αυτιά. Αλλά εμείς που τον ξέραμε, βλέπαμε έναν ευαίσθητο άνθρωπο, με τεράστιες γνώσεις, με ένα φανταστικό πρακτικό μυαλό, και με ένα ανεξάντλητο χιούμορ.
Ενας πραγματικά «Αναγεννησιακός» άνθρωπος. Πάει πια. Θα μας λείψει. Αλλά δεν θα τον ξεχάσουμε», έγραψε σε ανάρτησή του ο στενός του συνεργάτης και πρώην ΓΓ του υπουργείου Περιβάλλοντος Αριστοτέλης Αϊβαλιώτης.
