Για ακόμη μία χρονιά, ο Ανεπίκαιρος τίμησε την Πρωταπριλιά όπως της αξίζει: με ένα ψέμα τόσο καλοστημένο, που για λίγες ώρες έκανε την πόλη να… αναστενάξει.
Το φετινό «θύμα»; Το Δημοτικό Αμφιθέατρο Αλεξάνδρειας. Σύμφωνα με το πρωταπριλιάτικο δημοσίευμα, ο Δήμος Αλεξάνδρειας ανακοίνωσε ότι αμέσως μετά το Πάσχα ξεκινούν οι εργασίες ανάπλασης στον χώρο του Δημοτικού Αμφιθεάτρου, με τον εργολάβο να εγκαθίσταται άμεσα και το έργο να ολοκληρώνεται τον Σεπτέμβριο.
Μια είδηση που —αν ήταν αληθινή— θα μπορούσε να θεωρηθεί θετική. Όμως η χρονική συγκυρία που παρουσιάστηκε στο «ρεπορτάζ» ήταν αρκετή για να προκαλέσει κύμα αντιδράσεων, απορίας και… μερικών πολύ εύλογων νεύρων.
Το υποτιθέμενο έργο θα «κλείδωνε» έναν από τους πιο ζωντανούς και αγαπημένους χώρους της πόλης ακριβώς στην καρδιά του καλοκαιριού.
Γονείς και παιδιά θα έχαναν τις αθλοπαιδιές, την παιδική χαρά και τον μοναδικό πνεύμονα πρασίνου που χρησιμοποιούν καθημερινά.
Παράλληλα, όλες οι προγραμματισμένες καλοκαιρινές εκδηλώσεις —συναυλίες, παραστάσεις, δράσεις συλλόγων— θα έμεναν κυριολεκτικά «στον αέρα», αφήνοντας πολιτιστικούς φορείς και διοργανωτές χωρίς χώρο.
Στο δημοσίευμα αναφερόταν επίσης ότι οι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο θα έχαναν ολόκληρη τη θερινή περίοδο, δηλαδή την πιο κρίσιμη για τα έσοδά τους. Ένα σενάριο που, αν ήταν πραγματικό, θα προκαλούσε σοβαρές αντιδράσεις.
Ο Ανεπίκαιρος δεν παρέλειψε να αφήσει και μια ακόμη εκκρεμότητα: κανείς δεν γνώριζε αν οι εργασίες θα επέτρεπαν τη λειτουργία του κολυμβητηρίου, μιας δομής που εξυπηρετεί εκατοντάδες παιδιά και ενήλικες κάθε καλοκαίρι.
Αν και το δημοσίευμα ήταν πρωταπριλιάτικο, η αντίδραση του κόσμου έδειξε κάτι σημαντικό: η πόλη έχει ανάγκη από έργα, αλλά έχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη από σοβαρό σχεδιασμό, διαφάνεια και χρονοδιαγράμματα που δεν τινάζουν στον αέρα την καθημερινότητα των δημοτών.
Και κάπως έτσι, καταφέραμε για ακόμη μία χρονιά να κάνουμε τον κόσμο να γελάσει, να προβληματιστεί και —για λίγα λεπτά— όλοι να αναρωτηθούμε αν όντως θα περάσουμε το καλοκαίρι χωρίς το αμφιθέατρο.
Το έθιμο τηρήθηκε. Το ψέμα πέρασε. Και η πόλη… ανακουφίστηκε.
