Από νωρίς το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, οι πιστοί της Αλεξάνδρειας συρρέουν με ευλάβεια στους Ιερούς Ναούς για να προσκυνήσουν τον Εσταυρωμένο και να αποδώσουν τιμή στον Επιτάφιο, που κάθε χρόνο στολίζεται με μεράκι, τέχνη και βαθιά πίστη.
Η πόλη μοιάζει να ανασαίνει πιο αργά, σαν να συμμετέχει κι αυτή στο Θείο Πάθος.
Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου – Η αρχοντιά της παράδοσης
Στην καρδιά της πόλης, ο Επιτάφιος της Παναγίας δεσπόζει με τον κλασικό, επιβλητικό στολισμό του. Λευκά και μωβ άνθη, δεμένα με λεπτομέρεια, σχηματίζουν ένα σύνολο που αποπνέει σεμνότητα και αρχοντιά. Οι πρώτοι προσκυνητές φτάνουν πριν ακόμη χαράξει, ανάβουν ένα κερί και στέκονται για λίγο σιωπηλοί, σαν να συνομιλούν με την ίδια τη θλίψη της ημέρας.
Ι.Ν. Αγίου Αλεξάνδρου – Ο Επιτάφιος της συμμετοχής
Εδώ ο στολισμός είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Νέοι, γυναίκες, άνθρωποι κάθε ηλικίας συμμετέχουν κάθε χρόνο, προσφέροντας λουλούδια και χρόνο. Το αποτέλεσμα είναι ένας Επιτάφιος ζεστός, ανθρώπινος, που μοιάζει να κουβαλά την αγάπη ολόκληρης της ενορίας.
Ι.Ν. Κυρίλλου και Μεθοδίου – Λιτός, κατανυκτικός, βαθιά συμβολικός
Ο Επιτάφιος εδώ ξεχωρίζει για τη λιτότητά του. Σκούρα χρώματα, βαθύ μωβ και κόκκινο, συνθέτουν μια εικόνα που θυμίζει περισσότερο μοναστηριακή αισθητική. Η ατμόσφαιρα είναι ήρεμη, σχεδόν ψιθυριστή, σαν να σε καλεί να σταθείς για λίγο και να αφήσεις την καρδιά να ησυχάσει.
Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων στο Νησί – Η ομορφιά της γειτονιάς
Στο Νησί, ο Επιτάφιος έχει πάντα κάτι από την οικειότητα της μικρής κοινότητας. Πολύχρωμα λουλούδια, άρωμα από γιασεμί και λεμονανθούς, και μια ζεστή, οικογενειακή αίσθηση. Οι κάτοικοι της περιοχής τον θεωρούν κομμάτι της ταυτότητάς τους, και αυτό φαίνεται σε κάθε λεπτομέρεια.
Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής – Η γαλήνη του μοναστηριού
Στη Μονή της Αγίας Κυριακής, ο Επιτάφιος στολίζεται με τρόπο που θυμίζει παλιές εποχές. Αγριολούλουδα, πρασινάδες και μια απλότητα που συγκινεί. Η ησυχία του χώρου, μακριά από τον θόρυβο της πόλης, κάνει το προσκύνημα εκεί μια εμπειρία σχεδόν μεταφυσική.
Καθώς η μέρα προχωρά, οι δρόμοι γεμίζουν με ανθρώπους που κρατούν κεριά, παιδιά που ακολουθούν με δέος, ηλικιωμένους που περπατούν αργά αλλά σταθερά. Η Αλεξάνδρεια ενώνεται σε μια κοινή διαδρομή μνήμης και πίστης. Οι Επιτάφιοι, ο καθένας με τον δικό του χαρακτήρα, γίνονται καθρέφτης της ίδιας της πόλης: πολύχρωμης, ανθρώπινης, δεμένης με την παράδοση αλλά και ανοιχτής στη συμμετοχή όλων.
