Στην καθημερινή μου επαφή με παιδιά και οικογένειες, βλέπω συχνά το ίδιο μοτίβο: παιδιά με ΔΕΠΥ να χαρακτηρίζονται “ανήσυχα”, “αδιάφορα”, “δύσκολα”.
Η κοινωνία μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη ΔΕΠΥ ως πρόβλημα συμπεριφοράς,ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μια νευροαναπτυξιακή ιδιαιτερότητα.
Τα παιδιά με ΔΕΠΥ δεν είναι ότι δεν θέλουν να συγκεντρωθούν , δεν μπορούν με τον ίδιο τρόπο.
Κι όμως, πολύ συχνά καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα σχολικό και κοινωνικό πλαίσιο που απαιτεί ακινησία, παρατεταμένη προσοχή και έλεγχο παρορμήσεων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη πώς λειτουργεί ο δικός τους εγκέφαλος.
Αυτό που βλέπω να πληγώνει περισσότερο αυτά τα παιδιά δεν είναι η ίδια η ΔΕΠΥ, αλλά η κριτική, οι ταμπέλες και η συνεχής σύγκριση. Όταν ένα παιδί ακούει διαρκώς ότι “δεν προσπαθεί αρκετά”, αρχίζει να το πιστεύει.
Η σωστή διαχείριση ενός παιδιού με ΔΕΠΥ ξεκινά από την κατανόηση. Από ξεκάθαρα όρια, σταθερότητα, ρουτίνα και αποδοχή. Όχι από τιμωρίες, φωνές ή υπερβολικές απαιτήσεις.
Ως ειδικοί, αλλά και ως κοινωνία, οφείλουμε να αλλάξουμε οπτική. Να σταματήσουμε να ρωτάμε “τι δεν κάνει καλά αυτό το παιδί” και να αρχίσουμε να ρωτάμε “τι χρειάζεται για να τα καταφέρει”.
Γιατί όταν τα παιδιά με ΔΕΠΥ στηριχθούν σωστά, αναδεικνύουν μοναδικά χαρίσματα: δημιουργικότητα, αυθεντικότητα, ενέργεια και έντονη συναισθηματική νοημοσύνη.
Η ΔΕΠΥ δεν είναι εμπόδιο στη ζωή. Εμπόδιο γίνεται μόνο όταν η κοινωνία αρνείται να την κατανοήσει.
Ενημερωθείτε για τις υπηρεσίες μας στα :
2333 304949
www.dyslexiacenters.gr
Ταγμ.Γεωργούλη 23, Αλεξάνδρεια Ημαθίας
#Dyslexiacenters #PavlidisMethod #alexandria #imathia #dyslexia #kids
