Το 2007 η Αθήνα φιλοξένησε μια σημαντική διοργάνωση αφιερωμένη στον λαϊκό πολιτισμό, υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Δικτύου. Ανάμεσα στις συμμετοχές που ξεχώρισαν ήταν εκείνη της Αλεξάνδρειας, η οποία παρουσίασε τα έργα του Γιώργου Ντελιόπουλου, ενός δημιουργού που με την τέχνη του κατάφερε να συγκινήσει και να εμπνεύσει πλήθος επισκεπτών.
Η παρουσία της πόλης στην έκθεση αποτέλεσε σημείο αναφοράς. Τα έργα του Γιώργου Ντελιόπουλου, με έντονα στοιχεία λαϊκής έκφρασης και αυθεντικότητας, προσέλκυσαν αμέτρητους ανθρώπους.
Η απήχηση ήταν τέτοια που η αίθουσα όπου εκτίθεντο τα έργα έγινε χώρος συνάντησης πολιτικών, ανθρώπων των τεχνών και απλών πολιτών που ήθελαν να γνωρίσουν από κοντά τον δημιουργό.
Ανάμεσα στους επισκέπτες ήταν η πολιτικός Άννα Διαμαντοπούλου, καθώς και προσωπικότητες του καλλιτεχνικού χώρου. Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η επίσκεψη του Αλμπέρτο Εσκενάζυ, του αγαπημένου ηθοποιού που πρόσφατα έφυγε από τη ζωή.
Ο Εσκενάζυ δήλωσε βαθιά συγκινημένος βλέποντας τα έργα και συνομιλώντας με τον Γιώργο Ντελιόπουλο. Η αποκάλυψη ότι ο καλλιτέχνης είναι αυτοδίδακτος, χωρίς σπουδές στις εικαστικές τέχνες, ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον θαυμασμό του.
Η περίπτωση του Ντελιόπουλου δείχνει πως η τέχνη δεν περιορίζεται από τυπικές σπουδές ή θεσμικά πλαίσια. Η δύναμη της έμπνευσης και η αφοσίωση στη δημιουργία μπορούν να γεννήσουν έργα που αγγίζουν την ψυχή.
Η συμμετοχή του στην έκθεση ανέδειξε την Αλεξάνδρεια ως κοιτίδα πολιτισμού και απέδειξε ότι η τοπική δημιουργία μπορεί να σταθεί ισάξια σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Η Έκθεση Λαϊκού Πολιτισμού του 2007 δεν ήταν μια πολιτιστική εκδήλωση αλλά μια γέφυρα ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη δημιουργία, ανάμεσα στην τοπική ταυτότητα και την ευρωπαϊκή προοπτική.
Για την Αλεξάνδρεια, η συμμετοχή αυτή αποτέλεσε τιμή και ευκαιρία να προβληθεί η καλλιτεχνική της φωνή σε ένα ευρύτερο κοινό. Η μνήμη της διοργάνωσης παραμένει ζωντανή, όχι μόνο για την πόλη αλλά και για όσους είχαν την τύχη να δουν από κοντά τα έργα του Γιώργου Ντελιόπουλου.
Η συγκίνηση του Αλμπέρτο Εσκενάζυ, η παρουσία πολιτικών και ανθρώπων των τεχνών, και η αποδοχή του κοινού δείχνουν πως η τέχνη, όταν είναι αυθεντική, ξεπερνά κάθε όριο. Η Αλεξάνδρεια, μέσα από τον Ντελιόπουλο, απέδειξε ότι ο λαϊκός πολιτισμός μπορεί να γίνει φάρος έμπνευσης και σημείο υπερηφάνειας.
Να θυμίσουμε ότι όλες οι δημιουργίες του Γιώργου Ντελιόπουλου παραμένουν χωρίς στέγη αφού ο ιδιος ο δημιουργός βρεθηκε σε ενα κυκεώνα υποσχεσεων που δεν εκπληρώθηκαν από καμία δημοτική αρχή. Το 2007 είχε πει στον ηθοποιο Αλμπέρτο Εσκενάζυ που ειπε πως θα ερχόταν στην Αλεξάνδρεια, πως θα τα έβρισκε σε κούτες και μετά από 18 χρόνια δεν άλλαξε τίποτα.
Ίσως ήρθε η ώρα να υπάρξει ιδιωτική πρωτοβουλία για να μην χαθεί όλη αυτή η κληρονομιά...
Με πληροφορίες από την εφημερίδα ''Τα Νέα του Ρουμλουκιού'' Εκδοση Απρίλιος 2007
