Ανάμεσα στους επισκέπτες που βρέθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου στην 21η Γιορτή Πίτας της Αλεξάνδρειας, ξεχώρισε η παρουσία της Αντιδημάρχου Τουρισμού του Δήμου Πύδνας Κολινδρού, Μαρίας Ναβροζίδου, μιας αυτοδιοικητικής παρουσίας που δικαίως έχει κερδίσει τον χαρακτηρισμό της «Σιδηράς Κυρίας». Και όχι άδικα.
Για όσους γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο εργάζεται, η καθημερινότητα και οι αργίες μοιάζουν να μην υπάρχουν στο πρόγραμμά της. Σάββατο, Κυριακή ή επίσημη αργία, η κ. Ναβροζίδου θα βρεθεί είτε στο Δημαρχείο είτε στον δρόμο, επιβλέποντας, καταγράφοντας και προσπαθώντας να διορθώσει οτιδήποτε θεωρεί ότι μπορεί να γίνει καλύτερα προς όφελος των δημοτών και της περιοχής της.
Η σχέση της με την Αλεξάνδρεια είναι ιδιαίτερη, καθώς διατηρεί εδώ και χρόνια φιλικές σχέσεις με πολλούς κατοίκους της πόλης. Όπως η ίδια μας ανέφερε, κάθε επίσκεψη στην περιοχή αποτελεί και μια ευκαιρία να συναντήσει αγαπημένα πρόσωπα, αλλά και να αποκομίσει νέες εμπειρίες και ιδέες.
Βέβαια, όσοι τη γνωρίζουν καλά αντιλαμβάνονται πως δύσκολα μπορεί να αφήσει στην άκρη την αυτοδιοικητική της ιδιότητα.
Έτσι και στη Γιορτή Πίτας, πέρα από τις συναντήσεις με φίλους και γνωστούς, το ενδιαφέρον της ήταν στραμμένο και στο οργανωτικό κομμάτι της εκδήλωσης.
Άλλωστε, διαθέτει σημαντική εμπειρία στη διοργάνωση μεγάλων εκδηλώσεων στον Δήμο Πύδνας Κολινδρού, με κορυφαίο παράδειγμα τη Μυδοχαρά στον Μακρύγιαλο, μια γιορτή που κάθε καλοκαίρι συγκεντρώνει χιλιάδες επισκέπτες από όλη την Ελλάδα.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στη γιορτή συναντήθηκε και με τον Υφυπουργό Ανάπτυξης Λάζαρο Τσαβδαρίδη, με τον οποίο διατηρεί άριστες σχέσεις.
Ο έμπειρος πολιτικός αντιλήφθηκε αμέσως ότι το ενδιαφέρον της δεν περιοριζόταν μόνο στις κοινωνικές επαφές, αλλά επεκτεινόταν και στον τρόπο οργάνωσης ενός θεσμού που αποτελεί σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το στοιχείο που κάνει τη Μαρία Ναβροζίδου να ξεχωρίζει. Ότι ακόμη και όταν βρίσκεται σε μια γιορτή, συνεχίζει να παρατηρεί, να αξιολογεί και να αναζητά ιδέες που μπορούν να εφαρμοστούν στον τόπο της.
Γιατί για ορισμένους ανθρώπους η αυτοδιοίκηση δεν είναι επάγγελμα. Είναι τρόπος ζωής.
