Στον Δήμο Αλεξάνδρειας φαίνεται πως η λογική έχει πάρει άδεια άνευ αποδοχών. Την ίδια ώρα που η δημοτική αρχή επιμένει να μιλά για «πλεονάσματα» και «υγιή οικονομικά», οι δικαστικές αίθουσες γεμίζουν με αγωγές προμηθευτών που περιμένουν εδώ και τρία χρόνια να πληρωθούν για τις υπηρεσίες τους.
Στις 03-11-2025, ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Βέροιας, εγκρίθηκε η ενδοδικαστική συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς με την εταιρεία B--E V-E Μονοπρόσωπη Α.Ε., η οποία θα λάβει 2.620 ευρώ (με ΦΠΑ).
Την ίδια μέρα, άλλη αγωγή – αυτή τη φορά από την Υ--ς Α--ς Τ-ς Α.Ε. – O--S Α.Ε. – κατέληξε σε συμβιβασμό με καταβολή 3.521,60 ευρώ (με ΦΠΑ).
Δύο διαφορετικές εταιρείες, δύο διαφορετικές αγωγές, δύο διαφορετικά ποσά. Ένα κοινό στοιχείο: ο Δήμος Αλεξάνδρειας που αδυνατεί να πληρώσει εγκαίρως τους συνεργάτες του.
Οι αγωγές σκάνε η μία πίσω από την άλλη, σαν πυροτεχνήματα σε γιορτή που κανείς δεν θέλει να παρακολουθήσει. Οι προμηθευτές δεν έχουν άλλη επιλογή από το να καταφύγουν στη Δικαιοσύνη για να πάρουν τα χρήματα που τους οφείλονται.
Και όλα αυτά για ποσά που δεν ξεπερνούν τα τέσσερα χιλιάρικα. Πώς γίνεται ένας Δήμος να μιλά για πλεονάσματα, όταν την ίδια στιγμή δεν μπορεί να καλύψει βασικές υποχρεώσεις; Η εικόνα είναι τουλάχιστον αντιφατική, αν όχι προκλητική.
Η δημοτική αρχή επιμένει να παρουσιάζει οικονομικά πλεονάσματα, σαν να ζει σε παράλληλο σύμπαν. Όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Πλεόνασμα δεν σημαίνει να αφήνεις απλήρωτους τους συνεργάτες σου. Πλεόνασμα δεν σημαίνει να σε σέρνουν στα δικαστήρια για να πάρουν τα αυτονόητα. Πλεόνασμα δεν σημαίνει να κρύβεις κάτω από το χαλί τις υποχρεώσεις σου.
Η κατάσταση αυτή όχι μόνο δεν τιμά κανέναν, αλλά δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το χάσμα ανάμεσα στη «βιτρίνα» και την πραγματικότητα.
Αν συνεχιστεί αυτό το μοτίβο, ο Δήμος Αλεξάνδρειας θα καταλήξει να είναι περισσότερο γνωστός για τις δικαστικές του περιπέτειες παρά για οποιοδήποτε έργο.
