Την ώρα που η Χαλκιδική ζει έναν ακόμη εφιάλτη, με σπίτια να καίγονται στη Σίβηρη και δύο πυροσβέστες τραυματισμένους, η χώρα θυμάται ξανά πόσο απροστάτευτη παραμένει απέναντι στις πυρκαγιές.
Το φετινό καλοκαίρι ήδη μετρά νεκρούς, καταστροφές και μια κοινωνία που δεν αντέχει άλλο να βλέπει τις ίδιες εικόνες.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το χάος, μια ανάρτηση αρκεί για να καταλάβει κανείς πολλά για το περιβόητο «επιτελικό κράτος» που διαχρονικά αδυνατεί να πάρει αποφάσεις.
Το Jumbo Track Multi, ένα ελληνικό ερπυστριοφόρο όχημα πυρόσβεσης και διάσωσης, παραμένει ουσιαστικά αναξιοποίητο.
Δεν πρόκειται για ξένη τεχνολογία, αλλά για δημιούργημα της Ram Europe στον Ορχομενό Βοιωτίας. Ένα όχημα που μεταφέρει 15 τόνους νερού, ανοίγει αντιπυρικές ζώνες με τη λεπίδα του, διαθέτει θωρακισμένο θάλαμο διάσωσης και μπορεί να επιχειρήσει εκεί όπου τα συμβατικά πυροσβεστικά δεν πλησιάζουν.
Με κινητήρα 830 ίππων, λειτουργεί σαν αυτόνομη μονάδα επιβίωσης μέσα στη φωτιά.
Και το σημαντικότερο: έχει αποδείξει την αξία του.
Το 2007 έσωσε την Αρχαία Ολυμπία.
Το 2021 μπήκε στις πύρινες εστίες της Αττικής και της Εύβοιας, σώζοντας δεκάδες σπίτια.
Το 2023 άνοιξε ζώνες στη Δαδιά.
Όλα αυτά, εθελοντικά και με έξοδα των δημιουργών του. Γιατί λοιπόν δεν έχουμε δεκάδες τέτοια οχήματα σε όλη τη χώρα;
Η απάντηση βρίσκεται στη γνωστή ελληνική παθογένεια: γραφειοκρατία, αλληλομπλοκαρίσματα υπουργείων, εμμονή στις εισαγωγές και απουσία στρατηγικού σχεδιασμού.
Το κράτος θυμάται το Jumbo Track μόνο όταν όλα έχουν ήδη καεί. Την ώρα που η Χαλκιδική φλέγεται, η Ελλάδα διαθέτει μια δοκιμασμένη λύση που μένει στα συρτάρια.
Κι αυτό δεν είναι αμέλεια και αποτυχία. Είναι η πιο σκληρή απόδειξη ότι η χώρα καίγεται όχι μόνο από τις φωτιές, αλλά και από τις αποφάσεις που δεν παίρνονται ποτέ.
