Η Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ δεν είναι υπενθύμιση για μια ασθένεια. Είναι μια ημέρα αφιερωμένη στους ανθρώπους που ζουν καθημερινά με άνοια, σε όσους παλεύουν να κρατήσουν τις μνήμες τους, τις συνήθειές τους, τον ίδιο τους τον εαυτό.
Είναι μια ημέρα που μας καλεί να δούμε αυτούς τους ανθρώπους όχι ως «ασθενείς», αλλά ως μέλη της κοινωνίας μας, που συνεχίζουν να ζουν, να νιώθουν, να αγαπούν.
Η άνοια δεν σβήνει μόνο μνήμες· σβήνει κομμάτια της καθημερινότητας. Κι όμως, πίσω από κάθε δυσκολία υπάρχει μια σταθερή παρουσία: οι άνθρωποι που φροντίζουν.
Οι σύζυγοι, τα παιδιά, οι συγγενείς, οι επαγγελματίες υγείας. Εκείνοι που σηκώνουν βάρος μεγαλύτερο απ’ όσο φαίνεται, που γίνονται η μνήμη, η φωνή, η ασφάλεια, η αγκαλιά.
Η φροντίδα ενός ανθρώπου με άνοια είναι πράξη αντοχής, τρυφερότητας και αφοσίωσης. Είναι μια καθημερινή μάχη που δεν φαίνεται, αλλά κρατάει όρθιες ολόκληρες οικογένειες.
Σήμερα, ας θυμηθούμε όλους: Τους ανθρώπους που παλεύουν με την άνοια. Και εκείνους που παλεύουν για αυτούς.
