Αν νομίζατε ότι έχετε δει όλα τα παράλογα της ελληνικής γραφειοκρατίας, ο Δήμος Αλεξάνδρειας ήρθε να σας υπενθυμίσει ότι υπάρχει πάντα χώρος για… καινοτομία.
Γιατί εδώ, φίλοι μου, εφαρμόζεται κάτι πρωτοποριακό: πενθήμερο δημοσίου. Ναι, σωστά διαβάσατε. Αν δεν είναι Δευτέρα, δεν είναι κανείς. Και να πεθάνεις, θα σε βρουν Τετάρτη. Ίσως.
Το σκηνικό στήθηκε την Κυριακή στο κλειστό του 2ου Γυμνασίου, όπου μαζεύτηκαν πάνω από 500 Πόντιοι για την κεντρική πρόβα ενόψει του 20ού Παμποντιακού Φεστιβάλ.
Χορευτές, δάσκαλοι, άνθρωποι από Κιλκίς, Πιερία, Σέρρες, Βέροια, Νάουσα — όλοι εκεί. Μόνο ο Δήμος έλειπε. Παραδοσιακά. Σιγά να μην χαλάσουν την Κυριακή για τους πόντιους. Αμα ήταν να βγουμε καμιά φωτογραφία με κανένα Μπίγαλη ή Διονυσίου, θα ξεροστάλιαζαν κάνα δυο ώρες απ΄έξω
Μπήκαν οι άνθρωποι στο κλειστό, άρχισαν οι πρόβες, άρχισε και η ζέστη. Όχι απλή ζέστη. Ζέστη τύπου «άνοιξε η πύλη της κολάσεως».
Κάποιοι άρχισαν να διαμαρτύρονται, άλλοι να τους έρχεται λιποθυμιά, άλλοι έλεγαν για τον Ερυθρό Σταυρό που… άρχισαν να τον ψάχνουν γιατί μάλλον δεν ήξεραν με ποιους έχουν να κάνουν.
Και τότε έπεσε η ατάκα που θα γραφτεί στην ιστορία: «Μην ανησυχείτε, πήραμε την αρμόδια αντιδήμαρχο. Θα έρθει κάποιος να ανοίξει τις απέναντι πόρτες να κάνει ρεύμα.»
Αν είδατε εσείς αντιδήμαρχο, είδαμε κι εμείς. Οι πόρτες έμειναν κλειστές, η ζέστη ανέβαινε, και οι χορευτές άρχισαν να αναρωτιούνται αν έπρεπε να είχαν φέρει ορό και απινιδωτή.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι άνθρωποι από τις άλλες πόλεις άρχισαν να ρωτούν: «Ρε παιδιά… έτσι είναι πάντα εδώ;» Και οι δικοί μας απάντησαν με το κλασικό: «Εδώ είμαστε για τον Π. Πανελλαδικά πλέον.»
Το καλύτερο; Αντί να βάλουν το κεφάλι μέσα στο χώμα, το πρώτο πράγμα που θα κάνουν μόλις διαβάσουν το άρθρο είναι να πάρουν τηλέφωνο τους Πόντιους για να μάθουν ποιος μίλησε και να απειλήσουν ότι «δεν θα τους ξαναδοθεί τίποτα».
Αδικος κόπος. Ήμασταν εκεί. Ακούγαμε. Βλέπαμε. Και το καλύτερο; Νομίζετε ότι σας υπολογίζει κανένας;
Ο Δήμος σε πενθήμερο. Τι άλλο θα ακούσουμε.
